شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16308

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم / سرزنش‌ها گر کند خار مغیلان غم نخور

ور نهد در ره ما خوار ملامت زاهد / از گلستانش به زندان مکافات بریم

با این همه هر آن که نه خواری کشید از او / هرجا که رفت هیچ کسش محترم نداشت

باز آ که چشم بد ز رخت دفع می‌کند / ای تازه گل که دامن از این خار می‌کشی

شاید که باطلم نکند بی‌گنه فلک / کاندر جهان نیابد چون من ملک‌ستای

از دیده گاه پاشم درهای قیمتی / وز طبع گه خرامم در باغ دلگشای

گر بسته بود بر تو در خانه‌ِی تو بود / بر هر کسی گشاده طریق صلات تو

یک چشم در سعادت نگشاد بخت من / کش در زمان نه دست قضا درکشید میل

یکی

دو تا

سه تا

چهار تا

چو با حبیب نشینی و باده پیمایی/ به یاد دار محبّان بادپیما را

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست / سخن‌شناس نه‌ای جان من! خطا این‌جاست

دگر به دست نیاید چو من وفاداری/ که ترک می ندهم عهد بی وفایی را

دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی / تو از این چه سود داری که نمی‌کنی مدارا؟