شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 2985

آمدمت که بنگرم باز نظر به خود کنم (آ مَ‌ دَ مت / کِ بن گَ رم / با ز نَ ظر / بِ خُد کُ نم)

نروم جز به همان ره که توام راهنمایی (نَ رَ‌ وَم جُز / بِ هَ  مان رَه / کِ تُ ام را / ه نَ ما یی)

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش (هر کَ سی کو / دو ر ما ند / از اص لِ خیش)

صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی برنخاست (صد هِ زا ران / گل شِ کف تُ / بان گِ مُر غی / بر نَ خاست)

چه نیکوخصالی چه نیکوفعالی / چه پاکیزه‌طبعی چه پاکیزه‌رایی

ای مسلمانان فغان زان نرگس جادو فریب / کاو به یک ره برد از من صبر و آرام و شکیب

قطره تویی بحر تویی لطف تویی قهر تویی / قند تویی زهر تویی بیش میازار مرا

یک چند در خواب گران بردی به سر چون غافلان / چندی دگر در عاشقی افسانه شو افسانه شو

من ندانستم که عشق این رنگ داشت / وز جهان با جان من آهنگ داشت

زلف تو شیطان ملائک فریب / روی تو سلطان ممالک ستان

نظرت نیست به من زان که مرا / تن نماند و نظر جان به تن است

خزان شد بهاری که من یافتم / کمان شد خدنگی که من داشتم

حلال است رفتن به صحرا ولیک

آن که بمیرد به سر کوی یار

که دست صبر برپیچید و بشکست

آه اگر چون کمرم دست رسیدی به میانت