شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1

کدام ابیات با هم تناسب مفهومی دارند؟

الف) گر تهیدستی نه واعظ مایه دیوانگیست / چیست باعث کز درختان بید مجنون می‌شود؟!

ب) یاد گیر از بید مجنون، شیوه افتادگی / گر گذارند ارّه بر فرق تو، سر بالا مکن

ج) تهیدستی ندارد جز خجالت حاصل دیگر / که بار بید مجنون سر به زیر انداختن باشد

د) خوش‌عنانی لازم دیوانگی افتاده است / بید مجنون از نسیمی هر طرف مایل شود

الف، د

ب، ج

الف، ج

ج، د

در همه ابیات دو فعل حذف شده است؛ به‌جز:

من اگر بدم چه باکم که تویی بدین نکویی / چه نکویی‌ام از این به که تو نیک‌خواه دارم

به چشمانت که تا رفتی ز چشمم بی‌خور و خوابم / به ابرویت که من پیوسته چون زلف تو در تابم

از بار غم چه غم چو تویی دستگیر ما / وز درد دل چه باک چو درمان ما تویی

شاهان جهان از جان باشند گدای تو / محبوب‌تر از جانی صد جان به فدای تو

نقش دستوری کلمات مشخّص‌شده در کدام گزینه، نادرست است؟

ما بارگه دادیم، این رفت ستم بر ما بر قصر ستمکاران، گویی چه رسد خذلان (مسند- نهاد)

تا تو را جای شد ای سرو روان در دل من هیچ کس می‌نپسندم که به جای تو بود (منادا- مفعول)

بر تیر جورتان ز تحمّل سپر کنیم تا سختی کمان شما نیز بگذرد (متمم- قید)

بادی که در زمانه بسی شمع‌ها بکشت هم بر چراغدان شما نیز بگذرد (نهاد- مفعول)

در چند بیت از ابیات زیر فعل اسنادی آشکار است؟ ( فعل های اسنادی محذوف و پنهان را در نظر نمی گیریم.)
«کشت زارم ای مسلمانان به فریادم رسید / چشم کافردل که بویی از مسلمانیش نیست
عقل رفت ار صبر بر غارت رود نبود شگفت / امن معدوم است در ملکی که سلطانیش نیست
کشتی ابرو، خال کشتیبان و گیسو بادبان / دل مسافر، حسن دریایی که پایانیش نیست
عشق سلطان قوی دل ناتوانی بس ضعیف / سرگرانیهای او دردی که درمانیش نیست
صد هزاران دل به تاری بسته جولان میدهد / بابلی چشمی که در سحر و فسون ثانیش نیست
چون که جانان میرود ای جان تو هم بربند رخت / بار دوش تن بود جانی که جانانیش نیست»

پنج تا

چهار تا

سه تا

دو تا