شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 27993

ساقی به نور باده برافروز جام ما / مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

چشم از آن روز که بَرکردم و رویت دیدم / به همین دیده سر دیدن اقوامم نیست

چو شد روز رستم بپوشد گبر / نگهبان تن کرد بر گبر ببر

دل من همی با تو مهر آورد/ همی آب شرمم به چهر آورد

در حسرت آنکه دست بختش / شاخی به در آرد از درختش 

هر نیک و بدی که در شمارست/ چون درنگری صلاح کارست

هر شیر که در دلش سرشتند/ حرفی ز وفا بر او نوشتند

 انگشت‌کش زمانه‌اش کشت/ زخمی است کشنده زخم انگشت

گرد عنبر بر عذار ارغوان افشانده‌ای / برگ سوسن بر کنار نسترن گسترده‌ای (واج‌آرایی، ترصیع)

قوت صبرم چو کوهی بود از آن کاهی نماند / بس که عشقش می‌دهد بر باد جوجو خرمنش (سجع، جناس)

قرار ما اگر خواهی، تو با باد سحرگاهی / قراری کن که زنجیر سر زلفت نجنباند (جناس، سجع)

تیر خدنگ غمزه‌ات از جان ما گذشت / بر ما ز غمزه تو چه گویم، چه‌ها گذشت (اشتقاق، تکرار)