شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 17825

من که در آتش سودای تو آهی نزنم/ کی توان گفت که بر داغ، دلم صابر نیست (تشبیه-تلمیح)

تا چه بازی رخ نماید؟ بیدقی خواهیم راند/ عرصه شطرنج رندان را مجال شاه نیست (تناسب-جناس)

از چشم خود بپرس که ما را که میکشد؟/ جانا گناه طالع و جرم ستاره نیست (تشخیص-تضاد)

تا دم از شام سر زلف تو هر جا نزند/ با صبا گفت و شنیدم سحری نیست که نیست (تشبیه-تشخیص)

رسید موسم آن کز طرب چو نرگس مست/ نهد به پای قدح هر که شش درم دارد (مجاز-تشبیه)

قطع امید کرده نخواهد نعیم دهر/ شاخ بریده را نظری بر بهار نیست (تلمیح-تشخیص)

نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید/ که کند شکوه ز هجران لب شیرینی (مجاز-تلمیح)

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد/ بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد (تشبیه-استعاره)

دفتر گل را فلک کرد به شنگرف رنگ / زرّین شیرازه زد هر ورقی را جدا

پنجه ساقی گرفت مرغ صراحی به دام / ز آتش صبح اوفتاد دانه دل‌ها به تاب

رنجور سینه‌ام لب و زلفش دوای من / کاین درد را بنفشه به شکّر نکوتر است

هستی جاوید ما در نیستی پوشیده است/ در سواد فقر باشد چشمه حیوان ما

بر طرف چمن سرو سهی سر نفرازد / امروز که آن سرو خرامان من آنجاست (کاربرد نغمه حروف و تشخیص)

تا برفتی نشدی از دل تنگم بیرون / گرچه تحقیق ندانم که مقام تو کجاست (کاربرد تاریخی فعل ماضی)

گر نفس راه می‌زندت کاین طریق نیست / از ره مرو که پیر خرد رهنمای توست (کاربرد ضمیر متصل در نقش مفعول)

دوش گفتم بنشین زان که قیامت برخاست / فتنه برخاست چو آن سرو خرامان برخاست (کاربرد تضاد و تکرار)

پیروی از سخن ارزشمند

درویش‌نوازی

جاه‌طلبی و شهرت‌خواهی

طلب آمرزش