شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18950

یتیم عشق، معلم ندیده بود به خود / که نامزد به مدیریت مدارس شد 

من که باران بهارم می‌کند برگ خزان / چون برآیم با زمستانش که باران برف شد 
 

شعور عشق چه سنجد به عشق شور انگیز / که عشق تا بدرخشید، عقل بی‌حس شد 
 

ای دل نگفتمت که عنان نظر متاب / اکنونت افکند که ز دستت لگام شد 
 

ای آنکه به اقبال تو در عالم نیست / گیرم که غمت نیست غم ما هم نیست؟

دلم از صحبت شیراز به کلی بگرفت / وقت آن است که پرسی خبر از بغدادم

نرگس مست نوازش کن مردم دارش / خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد

شدم آب، چون شمع و در خود فسردم / که تصویر صبحی به منظر ندادم

تشبیه، مبالغه، تضاد، مجاز                 

کنایه، مراعات‌نظیر، شخصیت‌بخشی، مجاز

مبالغه، کنایه، حس‌آمیزی، نغمه‌ی حروف     

شخصیت‌بخشی، تشبیه، تضاد، حس‌آمیزی