شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 5119

ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است / ببین که در طلبت حال مردمان چون است

بیا و برگ سفر ساز و زاد ره برگیر / که عاقبت برود هر که او ز مادر زاد

گدا را چو حاصل شود نان شام / چنان خوش بخسبد که سلطان شام

نیکخواها در آتشم بگذار / وین نصیحت مکن که بگذارش

یک سحر از خواب خوش، چشم خوشت برنخاست / دست ندادش شبی، با تو به خلوت نشست

دارم از بهر دوای غم دل، می، بر کف / این دوایی است، که بی‌وصل تو دارم در دست

گر بدین شیوه کند، چشم تو مردم را مست / نتوان گفت،که در دور تو، هشیاری هست

جان صوفی نشد، از دود کدورت، صافی / تا نشد در بن خمخانه، چو دردی بنشست