شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 27205

بر سر کوی غمش، بی سر و پا باید رفت / گاه با خویش و گه از خویش جدا، باید رفت

ای آسمان چو دور ندیمانش دیده‌ای / در دور خویش شکل مدور گرفته‌ای

دیوان حافظی تو و دیوانهی تو من/ اما پری به دیدن دیوان نیامدی

نسیم باد صبا جان من فدای تو باد/ بیا گرم خبری زان نگار می‌خواهی

زآن یار دلنوازم شکری است با شکایت / گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت

ای دل رفته ز جا باز میا / به فنا ساز و در این ساز میا

سعدیا گر نکند یاد تو آن ماه، مرنج / ما که باشیم که اندیشه ما نیز کنند

دیده سیر است مرا جان دلیر است مرا / زهره شیر است مرا زهره تابنده شدم

عجب نیست از خاک اگر گل شکفت / که چندین گل‌اندام در خاک خفت

مطربا وقت است تا آری به سوی چنگ چنگ/ بلکه میبایست نگذاری دمی از چنگ چنگ

 طريقی فرا پيش گير و رهی/ همی رو كه از قيد هستی رهی

نرگس افسونگرش آهو شده / مستی آهو برش آهو شده

به عاشقان نظری کن به شکر این نعمت / که من غلام مطیعم تو پادشاه مطاع

ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد/ دل رمیده ما را انیس و مونس شد

چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو / ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی

 به جای می سرخ کین آوریم / کمند نبرد و کمین آوریم