شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 31511

فارسی میانه، پارتی

فارسی باستان، پارتی

فارسی نو، پهلوی

ایرانی میانه، پهلوی

این زبان به ناحیه پارس تعلق داشته است و زبان رسمی دوران ساسانی بود.

اشعار کمی به این زبان در دست است و آنچه باقی مانده، دچار تحریف‌هایی شده است.

زبان درباری ساسانیان و زبان محاوره و مکاتبات مقامات دولتی بوده است.

به‌دلیل اهمیت سنّت شفاهی در ایران پیش از اسلام، آثار ادبی پهلوی به کتابت در نیامده بود.

سپاس و آفرین بر خدای کامران و کامکار و آفریننده زمین و آسمان را، آن‌کش نه همتا و نه انباز و نه دستور و نه فرزند است.

پس عبدالمطلب گفت: ایُها الملک، مَن خداوند اشترم نه خداوند خانه، و مر این خانه را خداوندی هست و او خانه خود نگاه دارد.

درود بر محمد پیغامبر، بهترین جهان و گزین پیغامبران و نازنین همه فرزندان آدم و شفاعت‌خواه بندگان به روز بزرگ.

قاعده علم فنا و بقا بر اخلاص وحدانیّت است؛ یعنی چون بنده به وحدانیّت حق مُقّر آید، خود را مغلوب و مقهور حُکم حق بیند.

شعر مدحی یا مدیحه‌سرایی که از آغاز ادب فارسی به پیروی از شعر عربی معمول گشت، در این دوره جایگاه خود را پیدا کرد.

شعر غنایی با دو شاعر مشهور، کسایی و رودکی، قوت و استحکام یافت.

شعر حکمی و اندرزی در این دوره به وجود آمد ولی در دوره سلجوقیان به پختگی رسید.

داستان‌سرایی و قصه‌پردازی و آوردن حکایت‌ها و مثل‌ها نیز در شعر این دوره آغاز گشت.

یک

دو

سه

چهار