شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17427

یوسف وقتی و از مصر عزیزان ترسم/ نفرستند به کنعان حزین پیرهنی
 

خسرو عشق تو شیرینم و با تیشة غم/ کوه جان می‌کنم و کم نی‌ام از کوهکنی
 

من سر کوی تو یکجا وطنم گشت و تو خود/ چون دل من همه جایی و پریشان وطنی
 

چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه‌نشینی/ برو که چون من و چشمت به گوشه‌ها بنشینی
 

دل دیوانه‌ای دارم که بند و پند نپذیرد

ازیرا هیچ ماهی را دمی از آب نگریزد

زهی هستی که تو داری، زهی مستی که من دارم

تو را هستی همی‌زیبد مرا مستی همی‌زیبد

ز بس از غیرت من کشتگان را خون به جوش آمد      چراغان شد ز خون تازه، خاک هر شهید از من

از صد، یکی به پایه منصور می‌رسد      چون لاله هر که بگذرد از سر شهید نیست

حیرتی دارم که چون از های هوی ناله‌ام        از شکر خواب عدم چشم شهیدان برنخاست؟

 در این بساط، به جز شربت شهادت نیست       مِی‌ای که تلخی مرگ از گلو تواند شست