شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی

کدام گزینه فاقد تضمین است؟

نغمهٔ بلبل شیراز نرفته است ز یادم / «دوستان منع کنندم که چرا دل به تو دادم»

عشق مطلق، کمال مطلق او/ «وحده لا اله الّا هو»

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم/ کز نسیمش «بوی جوی مولیان آید همی»

سجده می‌آرند خورشید و مه و انجم تو را / قسمت «یوسف» نشد در خواب، بازاری چنین

تفاوت تلمیح و تضمین در کدام گزینه به درستی بیان شده است؟

تلمیح آوردن آیه،‌ حدیث و سخن دگیری در شعر و کلام است و تضمین اشاره به آیه و حدیث و ضرب‌المثل در شعر است.

تفاوت تلمیح و تضمین بستگی به تشخیص مخاطب از شعر دارد.

تلمیح اشاره به داستان، آیه،‌ حدیث و ضرب‌المثل و تضمین آوردن آیه، حدیث، مصراع، بیت، اصل نوشته و سخن دیگری در شعر و کلام است.

تضمین اشاره جزئی به آیه و حدیث و تلمیح اشاره کلی دارد.

کدام بیت دارای تلمیح است؟

من نهان درد دلی دارم و آن دل برِ توست / ظاهراً باخبر از درد نهانم باشی

بار گردون و غم هر دو جهان بر دل من / نه گران باشد اگر تو نگرانم باشی

صنما مردهٔ آنم که تو جانم باشی / می‌دهم جان که دگر جان جهانم باشی

روز عمر من مسکین به شب آمد تا تو / روشنایی دل و شمع روانم باشی

در همه‌ی‌ ابیات به‌استثنای بیت ............... آرایه‌ی تلمیح به‌کار رفته است.

مـسـتـم و امید نیست زان که شوم هوشیار هـوش نـیـایـد بـلـی مـسـت صبوح الست

چون به یاد چشم او اهل نظر را می‌کشند یـک جـهـان کـیفیت جام جهان بین می‌برند

عـالـم از آب بـقـا یـک قـدح لـبریز است چـه غـم از رفـتـن عمر گذران است این‌جا

مـگـر بـه یـاد لـبـت بـاده مـی‌دهـد ساقی که خاک میکده خوش‌تر ز آب حیوان است

ترتیب ابیات زیر براساس دارا بودن آرایه‌های «سجع، واجآرایی، واژهآرایی، تلمیح و تشبیه» کدام است؟

الف) مه و خورشید نظر شد که از او خاک چو زر شد / به کرم بحر گهر شد به روش باد صبا شد

ب) ما به‌جز بیداری شه‌مان نباشد آرزو / دل گر از این آرزو جوشد، مصاب است ای ملک

پ) ز مصرش بوی پیراهن شنیدی / چرا در چاه کنعانش ندیدی

ت) سر قدم کردیم و آخر سوی جیحون تاختیم / عالمی برهم زدیم و چست و بیرون تاختیم

ث) راه دل و دینم زد آن عارض گندمگون / نبود به جز این معنی میراث من از آدم

الف، ب، ت، ث، پ

الف، ت، ب، پ، ث

ت، پ، ث، ب، الف

ت، ب، پ، ث، الف

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 10257