شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 11134

شبی آنجا مهمانی بود / «اسماعیل قربانی» بود / تو صندوقخانه پنهانی بود / به اذن الله، به اذن الله

ما را نگذارند به یک خانه ویران / یا رب بستان داد فقیران ز امیران / چه کج‌رفتاری ای چرخ / چه بدکرداری ای چرخ

ز من مپرس چونی، دلی چو کاسه خونی / ز اشک پرس که افشا نمود راز درونی

زین سیه‌کاری و بیداد ای شب / به کجا برد توان مظلمه‌ات

ز خاک پاک شهیدان راه آزادی / ببین که خون سیاوش چه سان به هوش آمد

خوابند وکیلان و خرابند وزیران / بردند به سرقت همه سیم و زر ایران

از دست عدو نالۀ من از سر درد است / اندیشه هر آن کس کند از مرگ، نه مرد است

در آن سرای که زن نیست، انس و شفقت نیست / در آن وجود که دل مرد مرده است روان

مملکت را جور و استبداد ویران می‌کند / جور در هرجا که ره جوید چو ایران می‌کند

آن دم به خون دیده نشستیم تا کمر / کان سنگدل ببست کمر را به خون ما

مستقل نیست دو کس در سر یک رأی ولی / سر هر برزن و کو صحبت از استقلال است

کسی مالک جان و ناموس نیست / ندانند فریادرس را که کیست

عزیزم، من چهار تا باغستان داشتم. باغبان‌ها آبیاری می‌کردند. انگورش را به شهر می‌بردند. کشمش را می‌خشکاندند. فی‌الحقیقه من در کنج باغستان افتاده بودم توی ناز و نعمت.

آن که عالی جاه عزت همراه پارلمان سوئیس به مراحم کاملۀ همایونی مباهی و مفتخر بوده بداند.

ایران مملو از نعمات خداداد است، چیزی که همۀ این نعمات را باطل گذاشته، نبودن قانون است. هیچ کس در ایران مالک هیچ چیز نیست زیرا که قانون نیست.

بر ضمیر عارفان معارف سخن سازی و خاطر خطیر واقفان مواقف نکته‌پردازی پوشیده و پنهان نخواهد بود.