شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - مراعات نظیر | آزمون شماره 12646

هر کو نظری دارد با یار کمان ابرو/ باید که سپر باشد پیش همه پیکان‌ها

تیر آه ما ز گردون بگذرد حافظ خموش/ رحم کن بر جان خود پرهیز کن از تیر ما

از برای شرف به نوک مژه/خاک راه تو رُفتنم هوس است

بی خیالش مباد منظر چشم/زآن که این گوشه جای خلوت اوست

از مه او مه شکاف دیدن او برنتافت/ماه چنان بخت یافت او که کمینه گداست

وعده دیدار هرکسی به قیامت / لیله اسری شب وصال محمد

همچنان میزد عنان تا آسمان/ تا که بگذشت از زمان و از مکان

گفت سبحانش الذی اسری/ شده زآنجا به مسجد الاقصی

از لعل تو گر یابم انگشتری زنهار/ صد ملک سلیمانم در زیر نگین باشد

دلی که عیبنمای است و جام جم دارد/ ز خاتمی که دمی گم شود چه غم دارد؟

شبی چون شبه روی شسته به قیر/ نه بهرام پیدا نه کیوان نه تیر

منصور راستینم جانم در آستینم/ بستان و کن چنینم در عشق باور ای عشق

یاد یاران یار را میمون بود/ خاصه کآن لیلی و این مجنون بود (جناس ناهمسان اختلافی-تلمیح)

برو واعظ که جز پیغام عشقش/مرا وعظ تو چون باد است در گوش (اشتقاق-کنایه)

اهل دل گر جان بر آن سرو روان افشانده‌اند/ از نسیم گلشن وصلش روان پرورده‌اند (استعاره-جناس همسان)

مرا چون خلیل آتشی در دل است/که پنداری این شعله بر من گل است (تلمیح-تضمین)

حرفی است این که خضر به آب بقا رسید/ زین چرخ دل سیه دم آبی ندید کس (تلمیح - مجاز) 

هر که در عهد ازل مست شد از جام شراب/ سر به بالین ابد باز نهد مست و خراب (تضاد- جناس)

ای هدهد صبا! به سبا میفرستمت/ بنگر که از کجا به کجا میفرستمت (تکرار- تشبيه )

فغان که داد ز دست ستمگری است مرا/ که هرگزش نتوان گفت این چه بیداد است (تناقض - تناسب)