شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 10496

اضطرار:-U-

استفاده: -U-U

غمگین‌:--

تولد:--U

دوازده

چهارده

پانزده

شانزده

به چشم من اندر تو چون توتیایی

دلا تا کی پزی سودا درون گنبد خضرا

صفا ده دیدۀ خود را که تا دیدار جان بینی

چو عمرت رفت بر غفلت بدین باقی تلافی کن

دلم چون کشد مهد سلطان عشقش/ که یک ذره هفت آسمان برنگیرد

چو بنشست گفتم که بنشیند آتش/ کنون فتنه برخاسته است از نشستش

بلغزید دستم از آن زلف مشکین/ بدان خاک مشکین به چَه درفتادم

بگفتیم و دشمن بدانست و دوست/ نماند آن تحمّل که سرپوش بود

چه کند بنده که بر جور تحمّل نکند / دل اگر تنگ شود، مهر تبدّل نکند

یار با ما بی‌وفایی می‌کند / بی‌گناه از من جدایی می‌کند

که او را به جز سادگی مایه نیست / نکو روی، محتاج پیرایه نیست

بسا هوشمندا که در کوی عشق / چو من عاقل آیند و شیدا روند