شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18117

به نزد آن‌ کت از عین عیان بیند نهان استی / به پیش آن کت از چشم نهان جوید عیان استی

یقین هرچند می‌جوید گمان هرچند می‌پوید / نه محصور یقین استی نه مقلوب‌ گمان استی

به چشم حق‌نگر گر ژرف بیند مرد دانشور / تو در هر قطره‌ای پنهان چو بحر بیکران استی

به خاصانت بپیوندد کلام نغز من چونان / که ره‌گم‌کرده را رهبر جرس زی ‌کاروان استی

چو رای عشق زدی با تو گفتم ای بلبل / مکن که آن گل خندان برای خویشتن است

جان عِلوی هوس چاه زنخدان تو داشت / دست در حلقه آن زلف خم اندر خم زد

چو ماه روی تو در شام زلف می‌دیدم / شبم به روی تو روشن چو روز می‌گردید

به هواداری او ذره‌صفت رقص‌کنان / تا لب چشمه خورشید درخشان بروم

خانه بر دوشان که دارند از توکل پشتبان / هر دو عالم گر شود زیر و زبر در مأمن‌اند

دلم ز هرچه به غیر از تو بود خالی ماند / در این سرا تو بمان ای که ماندگار تویی

گر نباشد هر دو عالم گو مباش / تو تمامی با توام تنها خوش است

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست / که هر چه بر سر ما می‌رود ارادت اوست

سواد دیده غم‌دیده‌ام به اشک مشوی / که نقش خال توام هرگز از نظر نرود

آن چنان مهر توام در دل و جان جای گرفت / که اگر سر برود از دل و از جان نرود

پیر میخانه سحر جام جهان بینم داد / وندر آن آینه از حُسن تو کرد آگاهم

شیخ گفتا کار من سخت اوفتاد / آتشم در خانه و رخت اوفتاد

در حریم عشق نتوان زد دم از گفت و شنید                                               زان که آن‌جا جمله اعضا چشم باید بود و گوش

گورخانة راز تو چون دل شود                                                                آن مرادت زودتر حاصل شود

سر سودای تو در سینه بماندی پنهان                                                         چشم تردامن اگر فاش نکردی رازم

ما نعره به شب زنیم و خاموشی                                                                تا درنرود درون هر گوشی