شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17709

دانی که در دل تو کی آید جمال یار؟ / وقتی که هر دو عالمت از دل برون رود

از کوی دوست بازنپیچم عنان اگر / بینم به چشم خویش که سیلاب خون رود

گر نی کمند زلف درازت شود سبب / چون آه من بدین فلک نیلگون رود؟

بنشست در درونم و غیر از خیال یار / رخصت نمی‌دهد که کسی در درون رود

بی‌نیاز، نگاه‌داشت

نیازمند، تصویر

بی‌نیازی، ناقص   

نیاز، جغد

درد فراق من کشم ناله به نای چون رسد / آتش عشق من برم چنگ دوتا چرا بود؟

همچو ملح اندر طعام است این مزاح اندر کلام / این سخن فرمود آن کاو (کو) بد نبی را جانشین

هست بر سمع و بصر مهر خدا / در حجب بس صورت است و بس صدا

شد آن زمان که ز ناایمنی شقایق سرخ / چو چشم شیر محیب آمدی به چشم غزال

من شبان و روزان، آشکارا و نهان، شما را به رزم این مردم تیره‌روان خواندم.

 از اندوه بیرون نیایید که آماج تیر بلایید.

 باشید تا من سر از خواب خوش بردارم، اسامی شما را یک به یک برشمارم.

 که یار موافق بود و ارادت صادق.