شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 28628

گفت نزدیک است والی را سرای آنجا شویم

ایوان مدائن را آیینۀ عبرت دان

فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

ما را کلاه فقر به افسر برابر است

رسید موسم آن کز طرب چو نرگس مست/ نهد به پای قدح هر که شش درم دارد (مجاز-تشبیه)

قطع امید کرده نخواهد نعیم دهر/ شاخ بریده را نظری بر بهار نیست (تلمیح-تشخیص)

نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید/ که کند شکوه ز هجران لب شیرینی (مجاز-تلمیح)

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد/ بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد (تشبیه-استعاره)

بیشتر جمله‌ها، بلند و غیرقابل فهم هستند. / کاربرد «را» به معنی «به» در جمله: «ایشان را ارزانی داشت»

تضاد میان واژه‌های «بدایت، نهایت» و «زمین، زمان»

کاربردهای کهن واژگان که امروزه، به گونه‌های دیگر به کار گرفته می‌شوند؛ مانند: مر خدای را، نگرد

کاربرد «را» به معنی «برای» در جملۀ: «سپاس و آفرین مر خدای را» / «چشم خرد»: تشبیه

همه تخم نامردمی کاشتی / ببین لاجرم بر که برداشتی

چو لشکر برون تاخت خشم از کمین / نه انصاف ماند نه تقوی نه دین

رطب ناورد چوب خرزهره بار / چو تخم افگنی بر همان چشم دار

تو ما را همی چاه کندی به راه / به سر لاجرم درفتادی به چاه