شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 11402

گوشم به راه تا که خبر می‌دهد ز دوست $(-U-U--UU-U-U--)$

ای گلِ خندانِ نوشکفته نگه‌دار$(U--UU-UUU--UU-)$

آفتاب از کوه سر بر می‌زند$(-U---U---U-)$

هر کس به تماشایی رفتست به صحرایی $(---UU-----UU--)$

از کرمت من به ناز می‌نگرم در بقا / کی بفریبد شها دولت فانی مرا

ای شه شطرنج فلک مات مرا برد تو را / ای ملک آن تخت تو را تخته این نرد مرا

بنگر که از شمشیر شه در قهرمان خون می‌چکد / آخر چه گستاخی است این والله خطا والله خطا

بگو شکّر فروش شکّرین را / که تا رونق دهد بازار ما را 

من از دل آن زمانی دست شستم / که شد در زلف آن دلبر وطن ساخت

خود ز ساحل کرد با حسرت نگاه / گفت کای فرزند خُرد بی گناه

اهل گفتم هست چون دیدم که خاقانی نیافت / عذرخواهان خاک توبه بر دهان خواهم فشاند

نتوان وصف تو گفتن که تو در فهم نگنجی / نتوان شبه تو جستن که تو در وهم نیایی