شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 19025

خودسنجی-مفعول

خوارج_موحّد

خورشت-دوستی

خوالیگری-خوانش

نقّاش - سی یاه - خا رِ - آ وي زان - خان

نَق قاش - سِ یاه - خا رِ - عا وي زان - خوان

نَق قاش - سِ یاه - خا رِ - ءا وی زان - خان

نَ ق قاش - سی یاه - خاره - آ وی زان - خان

ضعف و فساد بیش نترساندم کز او / بازوی من قوی شد و بازار من روا

انده چرا برم چو تحمل ببایدم؟ / روی از که بایدم؟ که کسی نیست آشنا

ساقط شده است قوّت من پاک اگرنه من / بر رفتمی ز روزن این سمج با هبا

می‌دان یقین که شادی و راحت فرستدت / هرچند گشته‌ای به غم و رنج مبتلا

چو تو آمدی، مرا بس که حدیث خویش گفتم/ چو تو ایستاده باشی، ادب آن‌که من بیفتم

تو اگر چنین لطیف از درِ بوستان درآیی / گل سرخ، شرم دارد که چرا همی شکفتم

دو سه بامداد دیگر که نسیم گل برآید / بتر از هزار دستان بکشد فراقِ جفتم

به امید آن‌که جایی قدمی نهاده باشی / همه خاک‌های شیراز به دیدگان بُرفتم