شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17809

صحبت نیکان بود اکسیر ناقص طینتان / می‌شود یاقوت در پیمانه گل ژاله ها 

هفت کوکب به کار او کوشند / خلعت تربیت بر او پوشد

گر دو صد عمر شود پرده نشین در معدن / خصلت سنگ سیه نیست که گوهر گردد

بی دیده کی شناسد خورشید را هنر / یا کوزه گر چه داند یاقوت را بها 

گیسوی تو گر سر کشد او را چه توان گفت؟ / با هندوی کژطبع محاکا نتوان کرد

برو ای شب ز پیش من مپیچان زلف و گیسو را / که جز آن جعد و گیسو را نمی‌دانم، نمی‌دانم

با تو ام گرچه به گیسوی تو دستم نرسد / با تو هرچند که بی‌دسترسی نتوان بود

ای پری‌ تنها دل فخری نه در گیسوی توست / منزل صد دل شمر هر تار موی خویش را

طوطی نگوید از تو دلاویزتر سخن / با شهد می‌رود ز دهانت به در سخن

چشمان دلبرت به نظر سحر می‌کنند / من خود چگونه گویمت اندر نظر سخن

به روزگار عزیزان که روزگار عزیز / دریغ باشد بی‌دوستان به سر بردن

روی در خاک در دوست بباید مالید / چون میسر نشود روی به روی آوردن