شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

در متن زیر کدام ویژگی مشهود نیست؟

«پس بهرام بفرمود تا به جمله تیرباران کردند بر پیلان و بر شیران، و پیلان شیران اندر دو بدند و تعبیه ترکان بشکستند و سی‌هزار مرد به پای اندر بکشتند و آتش همی‌سوخت. پس بهرام با همه لشکر حمله کردند و ترکان روی به هزیمت نهادند. چون «سابه» چنان دید اسپ خواست تا برنشیند و به هزیمت شود. بهرام در رسید، تیری بر پشت او زد و از شکمش بیرون رفت.»

ایجاز و اختصار در لفظ و معنا

لغات کم کاربرد فارسی در مقایسه با دوره‌های بعد

افزایش یافتن کاربرد نشانه‌های جمع فارسی

حذف افعال به قرینه

با توجه به تحلیل شعر، کدام گزینه در مورد شعر زیر نادرست است؟

«کنون تا چه داری بیار از خرد / که گوش نیوشنده زو برخورد

خرد بهتر از هر چه ایزد بداد / ستایش خرد را به از راه داد

خرد رهنمای و خرد دل‌گشای / خرد دست گیرد به هر دو سرای

ازو شادمانی و زویت غمی است / و زویت فزونی و زویت کمی است

کسی کاو خرد را ندارد ز پیش / دلش گردد از کرده خویش ریش

هشیوار دیوانه خواند ورا / همان خویش بیگانه داند ورا»

ستایش خرد در ابیات، مشهود است.

وجود واژگان کهن و کاربردهای تاریخی

روان بودن و سادگی زبان شعر و به‌کاربردن ضمیر شخصی برای غیر انسان

وجود آرایه تضاد و نبودن آرایه کنایه

در کدام عبارت نگرش حکمی و تعلیمی نامشهود است؟

طبیبی را دیدند که هرگاه به گورستان رسیدی، ردا در سر کشیدی.

نگویم جوانی مکن، لکن جوان خویشتن‌دار باش.

ای پسر هر چند جوانی، پیرعقل باش.

جوانمرد که بخورد و بدهد به از عابد که روزه دارد و بنهد.

کاربردهای کهن که در متن زیر آمده است و امروزه به گونه‌‌ای به کار گرفته می‌شوند،‌ کدام‌اند؟

«هر که به امور دنیایی رو آورد و از سعادت آخرت خود غفلت کند،‌ هم‌چون آن مرد است که از پیش اشتر مست بگریخت و به ضرورت خویشتن در چاهی آویخت و دست در دو شاخ زد که بر بالای آن روییده بود در این میان بهتر بنگریست، هر دو پای بر سر چهار مار بود؟»

آویخت، بگریخت، مست، آخرت

امور دنیایی، روآورد، غفلت، خویشتن

دست زد، روآورد، آویخت، بگریخت

اُشتر، شاخ، بنگریست، نتوان دانست