شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 8120

شاعرانی همچون ادیب الممالک فراهانی و بهار به قالب‌هایی همچون قصیده و مثنوی توجه بیشتری داشتند.

شاعرانی همچون میرزادۀ عشقی، نوآوری‌هایی در عرصۀ تخیل پدید آوردند.

گروهی که به زبان مردم کوچه بازار شعر می‌سرودند و به سرودن ترانه و پایبندی به موسیقی و عروض، التزام و رغبت داستند.

شاعرانی که به زبان مردم عادی شعر می‌گفتند، شعر را وسیله‌ای برای بیان مقاصد خود می‌دانستند.

حقوق خویش ز مردان اگر زنان گیرند / در این میان من و صد دشت زن سپاه من است

بود اگر جامعه بیدار در این دار خراب / جای سردار سپه جز به سرِ دار نبود

دو پاره بنده آزی مگو ز آزادی / که نفس چاکر آز است و خواجه چاکر نفس

آن آتشی که خاک وطن گرم بود از آن / طوری به باد رفت کز آن اخگری نماند

اندیشه حاکم بر داستان های دهه اول انقلاب اسلامی سیاسی و اجتماعی بودن است.

گرایش به خاطره، قطعه ادبی، سفرنامه و شرح حال رایج شد.

زبان داستان ها به ویژه در زمان جنگ بیشتر ادبی است. 

تفکر اومانیستی در برخی آثار این دوره کمرنگ است.