شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس چهاردهم: طوطی و بقال | آزمون شماره 843

در دکان بودی نگهبان دکان / نکته گفتی با همه سوداگران (سخنان نغز و لطیف و دقیق - تاجران و بازرگانان)

دید پر روغن دکان و جامه چرب / بر سرش زد گشت طوطی کَل ز ضرب (کچل - ضربه)

جولقی ای سر برهنه می گذشت / با سر بی مو چو پشت طاس و طشت( توانگر - پیاله و کاسه مسی)

در خطاب آدمی ناطق بُدی / در نوای طوطیان حاذق بُدی (سخن گو - ماهر و چیره دست)

هر یکی بینا شود بر قدر خویش

این یکی خالی و آن پر از شکر

خرامان بشد سوی آب روان

گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبت

این چای که بوی نافه‌ چین دارد / چو زلف تو پای تا به پا چین دارد

درشت است پاسخ ولیکن درست / درستی، درشتی نماید نخست

دل من هست از این بازار، بیزار / قسم خواهی، به دادار و به دیدار

بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر / دیدی که چگونه گور بهرام گرفت

خون که گرفت گردنت را/ خاری که خلید دامنت را

آیینه ز روی راستگویی/ بنماید عیب تا بشویی

در نومیدی بسی امید است/ پایان شب سیه سپید است

تنها نه منم ستم کشیده/ کو دی ده که صد چو من ندیده