شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18008

از وی همه مستی و غرور است و تکبّر/وز ما همه بیچارگی و عجز و نیاز است

چو خود را به چشم حقارت بدید/ صدف در کنارش به جان پرورید

چو خواهی که در قدر والا رسی/ز شیب تواضع به بالا رسی

کسی کاو طریق تواضع رود/کند بر سریر شرف، سلطنت

گر تشنگان بادیه را جان به لب رشید                تو خفته در کجاوه به خواب خوش اندری

باد بر بوی نسیم زلف سنبل در ختن                 نافه را چندان دهد دم تا جگر پر خون کند

گلدسته امیدی، بر جان عاشقان نِه                تا رهروان غم را، خار از قدم بر آید

تا سلسله ایوان بگسست مدائن را                در سلسله شد دجله چون سلسله شد پیچان

چنان که هستی برنشین و نزدیک من آی. (برنشین: سوار شو)

درحال سی دینار فرستاد: (درحال: فوراً)

دلّاک و قیم درآمدند و خدمت کردند: (درآمدند: خارج شدند)

خدای همه بندگان را از دین فرج دهاد: (دین: وام)

منه دل بر این دل‌فریبان به مهر / که با مهربانان نسازد سپهر

درد ما را در جهان درمان مبادا بی ‏‌‏شما / مرگ بادا بی ‏‌‏شما و جان مبادا بی ‏‌‏شما

چنین است کردار گردان سپهر / گهی درد پیش آردت گاه مهر

در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند / که با این درد اگر در بند درمانند، درمانند