شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 6: خدا در فلسفه (2) | آزمون شماره 18947

دیدگاه ابن‌سینا برای اثبات خداوند مبتنی بر مشاهده حالت امکانی واقعیت‌ها است.

ابن‌سینا مبنای استدلال خود را بی‌نیازی خداوند و نیازمندی موجودات قرار داده است.

استدلال ابن‌سینا برای اثبات خداوند از تساوی ماهیت نسبت به وجود و عدم آغاز می‌شود.

ابن‌سینا معتقد بود هر ذاتی به خاطر امکان ماهوی خود به خالق نیازمند است.

برهانی را که از تجربه گرفته شده باشد _ خداوند موجودی معقول است.

برهانی را که صرفاً بر عقل متکی باشد _ خداوند صرفاً با تجربه درک می‌شود.

برهانی را که صرفاً بر عقل متکی باشد _ خداوند با عقلی شهودی قابل اثبات است.

برهانی را که از تجربه گرفته شده باشد _ خداوند نامتناهی با این برهان قابل اثبات نیست.

نهایت تلاش عقل در شناخت واقعیات، استفاده از مشاهدات برای دستیابی به دانش های تجربی و پیشرفت در آن است. 

شناخت واقعیت کار حواس است و آن چه نقش عقل در علم تجربی پنداشته می شود، بر ساخت فیلسوفان است.

روش معتبر در شناخت واقعیت، تجربه علمی است و عقل که به امور انتزاعی اختصاص دارد، دخالتی در آن ندارد. 

در دستگاهی که فیلسوفان از جهان ارائه می دهند، اصول عقلی را با ساخته های ذهن خود، ارائه می دهند.

عقل انسان از همان جا آمده و به همان جا نیز بازخواهد گشت.

عقل انسان در امور مجرد از ماده می اندیشد و استدلال می کند.

عقل انسان توانایی ساخت قیاس منطقی دارد.

عقل انسان قادر است مفاهیم کلی بسازد.