شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18348

گهی از خنده گاهی از تغافل می‌بری دل را / دقایق‌های ناز دلبری فهمیدنت نازم

آزاده کس نگفت تو را، تا که خاطرت / گاهی اسیر آز و گهی بسته هواست

به چشمم در غم آن نرگس شنگ / جهان گاهی سیه باشد گهی تنگ

زمانه به یکسان ندارد درنگ / گهی شهد و نوش است و گاهی شرنگ

ج _ د

ب _ ج

الف _ د

ب _ الف

من اگر بدم چه باکم که تویی بدین نکویی / چه نکویی‌ام از این به که تو نیک‌خواه دارم

به چشمانت که تا رفتی ز چشمم بی‌خور و خوابم / به ابرویت که من پیوسته چون زلف تو در تابم

از بار غم چه غم چو تویی دستگیر ما / وز درد دل چه باک چو درمان ما تویی

شاهان جهان از جان باشند گدای تو / محبوب‌تر از جانی صد جان به فدای تو

هیچ کم از شیخ صنعان نیست درد دین من               به که ننشینم ز پا تا کافری پیدا کنم

نه عمر خضر بماند، نه ملک اسکندر                         نزاع بر سر دنیی دون مکن درویش

مطبوع‌تر ز نقش تو صورت نبست باز                       طغرانویس ابروی مشکین مثال تو

شب از شکوفه روز شد و روز شب ز ابر                     هنگامه مکرر ایّام تازه شد