شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 23138

کاربرد سجع، کنایه و تشبیه در متن مشهود است.

کاربرد واژگان ترکی و مغولی از ویژگی‌های متن است.

در متن حذف فعل به قرینه یافت می‌شود.

این متن از نمونه‌های نثر فارسی دوره‌ دوم است.

ایا جان دلبر ایا جمله شکّر / چه ماهی چه شاهی چه عیدی که نوشت

بس دل پر نور و بسی جان پاک / مشتغل و بنده و مولای شب

بر ایشان یکی بانگ برزد به خشم / بتابید روی و بخوابید چشم

آفتاب ار ندهد سایه و نور / پس بدین نادره گنبد چه کند؟

امین باید از داور اندیشناک/ نه از رفع دیوان و زجر و هلاک

چو بی شک نبشته‌ست بر سر هلاک/ به دست دلارام خوش‌تر هلاک

میان ابروی او خشم‌های دیرینه ا‌ست/ گره در ابروی لیلی هلاک مجنون است

اگر صد همچو من گردد هلاک او را چه غم دارد/ که نی عاشق نمی‌یابد که نی دلخسته کم دارد

برو خواجه کوتاه کن دست آز / چه می‌بایدت ز آستین دراز (نکوهش طمع)

گنهکار اندیشناک از خدای / به از پارسای عبادت‌نمای (سرزنش ریاکاری)

گر به جای نانش اندر سفره بودی آفتاب / تا قیامت روز روشن کس ندیدی در جهان (بیان خسیس بودن فردی)

هر که نان از عمل خویش خورد / منّت حاتم طایی نبرد (تأکید بر کمک به نیازمندان)

چنان شد ز گرد سپاه آفتاب/ که آتش برآمد ز دریای آب

کزین کینه تا زنده ماند یکی/ نیاسود خواهد سپاه اندکی

سپاه آفرین خواند بر پهلوان/ بر آن نامبردار پور جوان

سروها گِرد سرخ گل گویی/ گرد سلطان سِتاده اند سپاه