شرکت در آزمون آنلاین زيست شناسی 2 - فصل ششم : تقسیم یاخته | آزمون شماره 279

افزایش فشردگی کروموزم‌ها – حرکت میانک‌ها به قطبین یاخته

تشکیل مجدد پوشش هسته –  باز شدن فشردگی کروموزوم‌ها

از بین رفتن کامل پوشش هسته و شبکه آندوپلاسمی – اتصال سانترومر به رشته‌های دوک

تجزیه نوعی پروتئین اتصالی – دور شدن کروماتیدها از یکدیگر

تجزیۀ پروتئین‌های رشته‌های دوک تقسیم، بلافاصله پیش از حداکثر فشردگی کروموزوم‌ها رخ می‌دهد.

به دنبال افزایش موقت در تعداد کروموزوم‌ها، کروموزوم‌های دوکروماتیدی توسط نوعی غشا احاطه می‌شوند.

تجزیۀ پروتئین‌ اتصالی در ناحیۀ سانترومر همزمان با جداشدن کروموزوم‌های هم‌ساخت، دور از انتظار است.

قرارگیری ساختارهای چهارکروماتیدی در استوای یاخته، پیش از اتصال آن‌ها به رشته‌های دوک صورت می‌گیرد.

 میوز ۲ ـ در هستۀ خود دارای فام‌تن‌هایی تک فامینکی بوده که طی تماس با زامه به ایجاد یک جنین منجر می‌شوند.

 میتوز ـ به طور حتم وارد فرایندی شده که پس از پایان آن دو یاختۀ دولاد با تعداد کروموزوم‌های نابرابر ایجاد می‌شوند.

 میوز ۱ ـ تعداد فامینک‌هایی برابر با زام‌یاختۀ‌ ثانویه داشته و پس از برخورد به غشای زامه، تخمک لقاح نیافته را ایجاد می‌کنند.

 لقاح ـ تعداد فام‌تن‌هایی برابر با یاخته‌های مخاطی روده داشته و تمام مادۀ وراثتی میان‌یاخته‌ای خود را از والد ماده دریافت کرده است.