شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19569

همی پهلوان بودم اندر جهان / یکی بود با آشکارم نهان

دل اگر با زبان نباشد یار / هر چه گوید زبان بود بی‌کار

خلقی زبان به دعوی عشقش گشاده‌اند / ای من غلام آن که دلش با زبان یکی است

دل چو درست است زبان را بهل / نام زبان از چه بری سوی دل

داد تو را داد تا که داد دهی تو / گر ندهی داد، داد از تو کند داد

 بارها بار به درگاه تو دارند رقیبان / من که بارت برم ای یار، چرا بار ندارم؟

 خود را درم‌خریدِ رضای خدای کن / دامن از این خدای‌فروشان فرونشان

 هر کجا گلزار بود اندر جهان گلزار شد / مرغ نوروزی سرایان بر سر گلزار، زار

 چون تو خورشیدی نتابیده است در ایوان حُسن / ذرّه‌ای چون من نرقصیده است در میدان عشق

 شب فراق که داند که تا سحر چند است / مگر کسی که به زندان عشق در بند است

 سوزن فکرت شکست رشته طاقت گسیخت / بس که ز نو دوختم چاک گریبان دل

آشفته سخن چو زلف جانان خوشتر / چون کار جهان بی‌سروسامان خوشتر