شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 14381

بسی رنج بردم در این سال سی

وگر چون شب اندر سیاهی شوی

تا که خرابم نکند کی دهد آن گنج به من؟

نشاید که خوبان به صحرا روند

راندم چو از مهرت سخن، گفتی بسوز و دَم مزن / دیگر بگو از جان من، جانا چه می‌خواهی؟ بگو                                  

چون بخت نیک‌انجام را با ما به کلّی صلح شد / بگذار تا جان می‌دهد بدگوی بدفرجام را

راست چو دیوانه شوم بند مرا برگسلی / باز چو هشیار شوم سلسله درهم فگنی        

جایی که سرو بوستان با پای چوبین می‌چمد / ما نیز در رقص آوریم آن سرو سیم‌اندام را

هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد / یا مگس را پر ببندد یا عسل را سر بپوشد

هر که چیزی دوست دارد، جان و دل بر وی گمارد / هرکه محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

فرهاد شورانگیز اگر در پای سنگی جان بداد / گفتار شیرین بی‌سخن در حالت آرد سنگ را

روزگار است این‌که گه عزّت دهد گه خوار دارد / چرخ بازیگر ازین بازیچه‌ها بسیار دارد