شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس هفتم : باران محبّت | آزمون شماره 1918

خر ز بهر دفع خوار از سوز و درد/جفته می انداخت صدجا زخم کرد

پدرم روضه رضوان به دو گندم بفروخت/من چرا ملک جهان را به جوی نفروشم

تا قیامت روزه دارم روز و شب/چون ز خوان فضل روزه بشکنم

همچو اشتر زیر بارم روز و شب/ تا بنگشایی به قندت روزه ام

بر ما هزار گونه مباهات می کنی/ ای مدعی بگو که یکی از هزار چیست 

به وصفِ حال خورشید دل افروز/ دو بیت آورد مطبوع و جگرسوز 

شب تاریک و بیم موج گردابی چنین هایل/کجا دانند ما سبکباران ساحل ها 

دل و کشورت جمع و مأمور باد/ ز ملکت پراکندگی دور باد 

جسم خاکی از عشق بر افلاک شد/کوه در رقص آمد و چالاک شد 

گر نور عشق حق بر دل و جانت اوفتد/ بالله کز آفتاب فلک خوبتر شوی 

گویند روی سرخ تو سعدی که زرد کرد/اکسیر عشق  بر مسم افتاد و زر شدم 

عرضه کردم دو جهان بر دل کار افتاده/ به جز از عشق تو باقی همه فانی دانست

حق تعالی چون اصناف موجودات می‌آفرید وسایت گوناگون در هر مقام بر کار کرد.

خانۀ آب و گل آدم من می‌سازم، جمعی را مشتبح شد، گفتند: "نه همه تو ساخته‌ای؟"

حق تعالی عزرائیل را فرمود: "برو، اگر به طوع و رقبت نیاید، به اکراه و اجبار برگیر."

عزرائیل بیامد و به قهر یک قبضه خاک از روی جمله زمین برگرفت و آن‌را در طائف فرو کرد.

تاریخ مسعودی- بوستان- روزها

تاریخ بیهقی- بهارستان- اسرارالتوحید

تاریخ بیهقی- گلستان- ذوق لطیف

تاریخ مسعودی- تحفة‌الأحرار- مرصادالعباد