شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20112

فرود آمد از دژ به کردار شیر / کمر بر میان بادپایی به زیر

به پیش سپاه اندر آمد چو گرد / چو رعد خروشان یکی ویله کرد

چو سهراب شیراوژن او را بدید / بخندید و لب را به دندان گزید

چو سهراب را دید گردآفرید / که بر سان آتش همی بردمید

تو شاهدی نه غایب ازیرا خیال تو / از پیش خاطر نگرانم نمی‌رود                           واژه وندی‌مرکّب در نقش صفت بیانی

خونی روانه کرده‌ام از دیده وین عجب / کز حوض قالب آب روانم نمی‌رود               واژه وندی در نقش متمّم

ذکر لب تو کرده‌ام ای دوست سال‌ها / هرگز حلاوتش ز دهانم نمی‌رود                  واژه وندی در نقش قید

دانم یقین که ماه‌رخی قاتل من است / جز بر تو ای نگار گمانم نمی‌رود                 واژه وندی‌مرکّب در نقش نهاد

هرکه آفت خلاف علی بود در دلش / تو روی ازو بتاب و بپرهیز از آفتش

منّت خدای را که به جود امام حق / بشناختم به حق یقین و حقیقتش

هر کاو عدوی گنج رسول است بی‌گمان / جز جهل و نحس نیست نشان سلامتش

آگه نه‌ای مگر که پیمبر که را سپرد / روز غدیر خم ز منبر ولایتش

استعاره

کنایه

اغراق

تشخیص

قرب نیکان را نمی‌باشد سرایت در بدان   کز شکر شیرین نگردد چون بود بادام تلخ

صحبت بدگهران بر دل نیکان بار است    در ترازوی گوهر، سنگ گران می‌باشد

می‌کند در سنگ خارا صحبت نیکان اثر     مُشک شد خون عقیق از کیمیای نام دوست

به رنگ خویش کنندت بدان نبینی آن     که زر به صحبت سیماب، سیم‌گونه شود