شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 9759

عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد / دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت؟

مرا بسود و فرو ریخت هر چه دندان بود / نبود دندان لا بل چراغ تابان بود

سعدیا گر قدمت راه به پایان نرساند / باری اندر طلبش عمر به پایان برسانی

سر آن داری کامروز مرا شاد کنی؟ / دل مسکین مرا از غمت آزاد کنی؟

به عزم مرحلۀ عشق پیش نه قدمی / که سودها کنی ار این سفر توانی کرد

جمال یار ندارد نقاب و پرده ولی / غبار ره بنشان تا نظر توانی کرد

بیا که چارۀ ذوق و حضور نظم و سخن / به فیض‌‌بخشی اهل نظر توانی کرد

ولی تو تا لب معشوق و جام می‌‌خواهی / طمع مدار که کار دگر توانی کرد

تو اگر مهر گسستی و شکستی دل خواجو / به درستی که من آن عهد که بستم نشکستم

فدای دوست نکردیم عمر و مال، دریغ / که کار عشق به من این قدر نمی‌آید

کس ندانست که منزلگه معشوق کجاست / آن ‌قدر هست که بانگ جرسی می‌آید

سعدی از عقبی و دنیا روی در دیوار کرد / تا تو در دیوار فکرش نقش خود بنگاشتی

ده، پنج

ده، شش

یازده، چهار

یازده، پنج