شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 17741

بنده‌ات ماه درفشان و به گرد سپهت / گردش چرخ و درخشیدن خورشید و قمر

خداوندا، بلندی یافت مقدارم ز مدح تو / گر از مدح تو درمانم مرا مقدار کی باشد

بر آسمان و زمین رای و رایت تو بلند / تو را مسخّر و فرمان‌بر آسمان و زمین

بدان مقام رسیدی که بس عجب نبود / اگر سپهر کند پیش تو ستاره نثار

دروغ گفتن به ضربت لازم ماند که اگر نيز جراحت درست شود، نشان بماند. (ماندگاری اثر جراحت)

هر که در پيش سخن خردمندان افتد تا ماية فضلش بدانند مایة جهلش بشناسند. (وجوب خاموشی و به‌جا سخن گفتن نزد دانایان)

به گرسنگی مردن بِه که حاجت پیش کسی بردن. (ترغیب به گرسنگی کشیدن)

برادر که در بند خویش است،‌ نه برادر نه خویش است. (لزوم کمک به زندانیان)