شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20825

عروس خاطر من نیست زان قبیل که او/به جز قبول جنابت کند قبول صداق

ای دل چو زمانه می کند غمناکت / ناگه برود ز تن روان پاکت

از رنج کشیدن آدمی حر گردد / قطره چو کشد حبس صدف در گردد

این همه غم کز دل پرخون خورم / چون نه من آورده ام من چون برم

 بیت «به شهر تو شیر و نهنگ و پلنگ / سوار اندر آیند هر سه به جنگ» پرسش انکاری دارد.

در بیت «همه تیغ و ساعد ز خون بود لعل / خروشان دل خاک در زیر نعل»، واژه‌ی «لعل» به مناسبت «رنگ» آن به کار گرفته شده است.

بیت «بدو گفت خندان که نام تو چیست؟ / تن بی‌سرت را که خواهد گریست؟» تمسخر و تهدید دارد.

در بیت «یکی تیر الماس‌پیکان چو آب / نهاده بر او چار پرّ عقاب»، واژه‌ی «آب» به مناسبت زلالی آن به کار رفته است.

من مست مي عشقم هشيار نخواهم شد / وز خواب خوش مستي بيدار نخواهم شد

آن رفت كه مي رفتم در صومعه هر باري / جز بر در ميخانه اين بار نخواهم شد

از دوست به هر خشمي آزرده نخواهم گشت / وز يار به هر زخمي افگار نخواهم شد

تا هست عراقي را در درگه او باري / بر درگه اين و آن بسيار نخواهم شد

هفت _ هفت

هفت _ شش

شش _ هفت

شش _ شش