شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9756

۱

۲

۳

۴

زر به کسی ده غرض کش بود آسیا و زر/با خجلی و مفلسی هیچ مکن معامله

عذری بنه ای دل که تو درویشی و او را / در مملکت حسن سر تاجوری هست

از جمال و از کمال لطف فقر/تا سحرگه بوده ام مدهوش من

رشته تسبیح اگر بگسست معذورم بدار/دستم اندر ساعد ساقی سیمین ساق بود

چه چیزست آن که عکس او هلاوت داد صورت را / چو آن پنهان شود گویی که دیوی زاد صورت را

روستایی بچه‌ای هست درون بازار / دغلی لاف‌زنی صخره کنی بس عیّار

جز که در عشق صانع عمر هرزه است و زایع / ژاژ دان در طریقت فعل و گفتار دیگر

شوریده به محراب فنا سر به برافکند / سرمست به معراج مناجات برآمد 

گفتیم که عقل از همه کاری به در آید                  بیچاره فرو ماند چو عشقش به سر افتاد (فروماندن: نابود شدن)

 اندر ره او نبود جان کندن من ضایع                     آن کس که دلم بستد دلدار شود روزی (ضایع: بیهوده)

فخری که از وسیلت دون‌همتی رسد            گر نام و ننگ داری از آن فخر، ننگ دار (دون‌همت: کوتاه اندیشه)

 فضل را خاطر تو معیار است                           عقل را فکرت تو میزان است (معیار: وسیله سنجش)