شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9131

آن یار کزو خانۀ ما جاي پري بود/سر تا قدمش چون پري از عیب بري بود

آن که مرا آرزوست دیر میسر شود/وین چه مرا در سر است عمر در این سر شود

چشم از خیل خیال تو از آن محروم است /که گذر می نتوان کرد ز دریا به شنا

تا دلم زان رخ گلگون غم چون کوه کشید/رنگ رخسار و تن زرد و نزار است چو کاه

در اقلیم ایران چو خیلش بجنبد/هزاهز در اقلیم توران نماید

خراج اگر نگزارد کسی به طیب نفس/به قهر ازو بستاند کمینه سرهنگی

ولی ز باطنش ایمن مباش و غرّه مشو / که خبث نفس نگردد به سال ها معلوم

همین دو خصلت ملعون کفایت است تو را/غریب دشمن و مردار خار می بینم

وین بوم محنت از پی آن تا کند خراب / بر دولت آشیان شما نیز بگذرد

بادی که در زمانه بسی شمع ها بکشت / هم بر چراغدان شما نیز بگذرد

زین کاروانسرای بسی کاروان گذشت/ ناچار کاروان شما نیز بگذرد

ای مفتخر به طالع مسعود خویشتن / تاثیر اختران شما نیز بگذرذ

بخور تا توانی به بازوی خویش / که سعیت بود در ترازوی خویش

بهشت گرچه پر آسایش است و ناز و نعیم / جز آن متاع نیابی که خود فرستادی

برآن خورد سعدی که بیخی نشاند / کسی برد خرمن که تخمی فشاند

سعادت به بخشایش داور است / نه در چنگ و بازوی زورآور است

 درود فریدون فرّخ دهم / سخن هر چه پرسند پاسخ دهم        

 گرچه ز فرمان تو بگذشته‌ام/ رد مکنم کز همه رد گشته‌ام

فیض کرم را سخنم درگرفت / بار من افکند و مرا برگرفت  

غمی دارم هلاک شیر مردان/ بر این غم چون نشاطم چیر گردان