شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 3300

چو از سر بگیرم بود سرور او / چو من دل بجویم بود دلبر او

کف او خار نشاند کف او گل شکفاند / همه گل‌های نهانی ز دل خار بداند

پیش تو شب هست چو دیگ سیاه / چون نچشیدی تو ز حلوای شب

چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را / خون بارد این چشمان که تا بینم من آن گلزار را

ببرّید از کسی کآخر ببرّد: بِ_ بُر ری | دَز ک سی کا | خَر بِ بُر رد

مرا از هرچه می‌بینم رخ دلدار اولی‌تر: مَ را از هر | چِ می بی نم | رُ خِ دل دا | ر او لی تر

چه خوش گفت جمشید با تاج و تخت: چ خش گف_ | ت جم شی_ | د با تا | جُ تخت

خالِ جانان دانه دل، زلف ساقی دامِ راه: خا لِ جا نان | دا نِ یِ دل | زُل فِ_ سا قی | دا مِ راه

بن با ما نِ _ ها کِ رو ید

با ما نِ می _ ها کِ رو ید

با ما نِ می _ نُ گل ها

ما نِ می گو _ گُل ها کِ رو

چهار

چهارده

شش 

هشت

تنگ است ما را خانه تنگ است ای برادر / بر جای ما بیگانه ننگ است ای برادر

من صحبت شب تا سحوری کی توانم / من زخم دارم من صبوری کی توانم

فرمان رسید این خانه از دشمن بگیرید / تخت و نگین از دست اهریمن بگیرید

برخیز تا یک سو نهیم این دلق ازرق‌فام را / بر باد قلاشی دهیم این شرک تقوا نام را