شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 8273

ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت / بنگر که از کجا به کجا می‌فرستمت

گفتم سخن تو، گفت حافظ گفتا / شادی همه لطیفه‌گویان صلوات

روی بنمای و مپندار که من چون سعدی / دوست دارم که بپوشی رخ همچون قمرت

چنین گفت پیغمبر راست‌گوی / ز گهواره تا گور دانش بجوی

هفت شهر عشق را عطار گشت              ما هنوز اندر خم یک کوچه‌ایم

تازه کن خاطر ما را به حدیثی صائب        تو که از خامه رگ ابر بهار آمده‌ای

گفت حافظ چو کشید از سر اندیشه نقاب       غزلی را که ملایک در میخانه زدند

چو عضوی به درد آورد روزگار            دگر عضوها را نماند قرار

بلبلی برگ گلی خوشرنگ در منقار داشت/ وندر آن برگ و نوا، خوش ناله‌های زار داشت

گفتمش: در عین وصل، این ناله و فریاد چیست؟/ گفت: ما را جلوۀ معشوق در این کار داشت

یار اگر ننشست با ما، نیست جای اعتراض/ پادشاهی کامران بود از گدایی عار داشت

چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت/ شیوۀ جناتُ تجری تحتها الانهار داشت

رو سر بنه به بالین

رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن

تنها مرا رها کن

کل این شعر تضمین است.