شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 9: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 12507

چو چشمه خضر ار شعر من روان‌افزاست / عجب مدار که این عین آب حیوان است

 حدیث زلف و رخ دلکش تو خواهد بود / که بر صحیفه لیل و نهار خواهد ماند

نه هر که تیغ زبان می‌کشد جهانگیر است / نه هر که لاف سخن می‌زند سخندان است

 چه سود نرگس سرمست را نصیحت بلبل / که هیچ فایده نبود اگر هزار بگوید

آن پی مهر تو گیرد که نگیرد پی خویشش / وان سر وصل تو دارد که ندارد غم جانش

عهد ما با تو نه عهدی که تغیر بپذیرد / بوستانی است که هرگز نزند باد خزانش

هر که سودای تو دارد چه غم از هر که جهانش / نگران تو چه اندیشه و بیم از دگرانش

هر که از یار تحمل نکند یار مگویش / وان که در عشق ملامت نکشد مرد مخوانش