شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16463

طفل اشکم خاک بازی‌ها کند در چشم تر/ دیده از خاک درت روزی که گردد کامیاب

هنوزت اجل دست خواهش نبست/ برآور به درگاه دادار دست

تا لبت گفته به من سرّ سخندانی را/ کرده سلطان سخن‌سنج قبول سخنم

گفتم که بر خیالت راه نظر ببندم/ گفتا که شبرو است او از راه دیگر آید

 زینهار از قرین بد زینهار / و قِنا ربَّنا عذابَ النّار

 جز صراحی و کتابم نبود یار و ندیم / تا حریفان دغا را به جهان کم بینم

 با اهل هنر گوی گریبان بگشا / وز نااهلان تمام دامن درکش

اگر در جهان از جهان رسته‌ای است / در از خلق بر خویشتن بسته‌ای است

ناگشوده گل نقاب آهنگ رحلت ساز کرد / ناله کن بلبل که گلبانگ دل‌افگاران خوش است

نه من بر آن گل عارض غزل سرایم و بس / که عندلیب تو از هر طرف هزاران‌اند

از چاشنی قند مگو هیچ و ز شکر / ز آن‌رو که مرا از لب شیرین تو کام است

دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو / باز پرسید خدا را که به پروانه‌ی کیست

منم گلبرگ گلبوی گل ‌اندام                            گلم چهره گلم گونه گلم نام (مضاف‌الیه)

خواب و خورت ز مرتبه خویش دور کرد   آن‌گه رسی به خویش که بی‌خواب و خور شوی (متمم)

رتبت دانش حافظ به فلک بر شده بود          کرد غمخواری شمشاد بلندت، پستم (مفعول)

نگشت آسایشم یک لحظه دمساز          گهی از گربه ترسیدم گه از باز (مضاف‌الیه)