شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 151

ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است / ببین که در طلبت حال مردمان چون است

بیا و برگ سفر ساز و زاد ره برگیر / که عاقبت برود هر که او ز مادر زاد

گدا را چو حاصل شود نان شام / چنان خوش بخسبد که سلطان شام

نیکخواها در آتشم بگذار / وین نصیحت مکن که بگذارش

بردوخته ام دیده چو باز از همه عالم / تا دیدۀ من بر رُخِ زیبای تو باز است

تنت در جامه چون در جام باده / دلت در سینه چون در سیم آهن

امروز خندان آمدی مفتاح زندان آمدی / بر مستمندان آمدی چون بخشش و فضل خدا

بار‌ها بار به دربار تو دارند رقیبان / من که بارت برم ای یار چرا بار ندارم

کنون باید ای خفته بیدار بود / چو مرگ اندر آرد ز خوابت، چه سود

به آخر سر ناامیدی بتافت / یکی دیگرش ناطلب کرده یافت

گرت چشم عقل است تدبیر گور / کنون کن که چشمت نخورده‌ست مور

غنیمت شمار این گرامی نفس / که بی مرغ قیمت ندارد قفس

 با زمانی دیگر انداز ای که پندم می دهی / کاین زمانم گوش بر چنگ است و دل در چنگ نیست 

سعدی از پرده عشاق چه خوش می‌گوید / ترک من پرده برانداز که هندوی توام

بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ / در معرضی که تخت سلیمان رود به باد

سعدی که داد وصف همه نیکوان به داد / عاجز بماند در تو زبان فصاحتش

جناس ناقص افزایشی

جناس ناقص اختلافی

جناس ناقص حرکتی

جناس تام