شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18622

جور خود را بر ضعیفان آزماید روزگار / تیغ را دائم برای امتحان بر مو زنند

خوش اندری گو تشنگان بادیه را جان به لب رسید / تو خفته در کجاوه به خواب

به پیری خاک بازیگاه طفلان می‌کنم بر سر / که شاید بشنوم زان خاک بوی خردسالی را

از آن سرو از درختان، سرفرازی بیشتر دارد / که با دست تهی، صد بینوا را زیر پا دارد

سرو زد با قامتش لاف دروغ از راستی / مردم صاحب‌نظر داند که قولش باطل است

چه نشینی ای قیامت بنمای سرو قامت / به خلاف سرو بستان که ندارد اعتدالی

به جولان و خرامیدن درآمد سرو بستانی / تو نیز ای سرو روحانی بکن یک بار جولانی

درخت قامت سیمین‌برت مگر طوبی‌ست / که هیچ سرو ندیدم که این بدان ماند