شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هفتم - درس اوّل-بینای مهربان | آزمون شماره 4647

عقل ذات تو را چه نام نهد؟

هان، خدا با تو است در شب و روز!

گفت خدا که اولیا روی من و ره منند

با همه خلق، از عرش،‌ سخن گفت خدای

خداوند همیشه با انسان است.

انسان همیشه تنهاست.

خداوند را باید برای خودش شکرگزار بود، نه نعمت‌هایش.

خداوند توبه‌پذیر است.

خداوند را شکر نعمت گزار، که چشم از تو دارند مردم بسی، نه تو چشم داری به دست کسی. 

خدایا دلم خون شد و دیده ریش، چو می‌بینم انعامت از گفت بیش.

گر انعام او برشمارد کسی، بدان تا کند شکر نعمت بسی، ز شکر وی آن نعمت افزون بود.

آن‌چه در علم بیش می‌باید، دانش ذات خویش می‌باید.

هم آگه و هم ناگه، مهمانِ من آمد او / دل گفت که کي آمد؟ جان گفت مهِ مه‌رو

او آمد در خانه ما جمله چو ديوانه / اندر طلبِ آن مه، رفته به ميانِ کو

او نعره‌زنان گشته از خانه که: «اين جايم» / ما غافل از اين نعره، هم نعره‌زنان هر سو

جرمي ندارم بيش از اين کز جان وفادارم تو را / ور قصد آزارم کني هرگز نيازارم تو را

زين جور بر جانم کنون، دست از جفا شستي به خون / جانا چه خواهد شد فزون، آخر ز آزارم تو را

آب رخان من مبر، دل رفت و جان را درنگر / تيمار کار من بخور، کز جان خريدارم تو را

يار گرد وفا نمي‌گردد / حاجتي زو روا نمي‌گردد

ما به گرد درش همي‌گرديم / گرچه او گرد ما نمي‌گردد

يک زمان صحبت جدايي يار / از بر ما جدا نمي‌گردد

دردم فزود و دست به درمان نمي‌رسد / صبرم رسيد و هجر به پايان نمي‌رسد

بر خوان از آن که طعمه‌ی جان است هيچ تن / آن‌جا به پاي عقل به‌جز جان نمي‌رسد

جان داده‌ام مگر که به جانان خود رسم / جانم برون شده‌ست و به جانان نمي‌رسد

خداوند بهترین حافظان قرآن را بخشنده‌ترین آن‌ها می‌داند.

بهترین حافظ کسی است که خداوند را بخشنده‌ترین بداند.

خداوند چون بخشنده‌ترین است، بهترین حافظ است.

حفاظت خداوند از بندگان، در گرو بخشندگی آنان است.