شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 14013

اگر نان از بهر جمعیت خاطر می ستاند حلال است و اگر جمع از بهر نان می نشیند حرام

یکی بر سر راهی مست خفته بود و زمام اختیار از دست رفته عابدی بر وی گذر کرد

عاقلی را پرسیدند نیکبخت کیست و بدبختی چیست؟ گفت نیکبخت انکه خورد و کشت و بدبخت آنکه مرد وهشت

عامی متعبد پیاده رفته است و عالم متهاون سوار خفته ( مُتهاون: کسی که در کاری سستی کند)

هنوز نگران است که ملکش با دگران است

سنگ سراچۀ دل به الماس آب دیده می‌سفتم و این بیت‌ها مناسب حال خود می‌گفتم

نخل‌بندی دانم ولی نه در بستان و شاهدی فروشم نه در کنعان

بقیت عمرش نمانده بود از این سبب در گرفتن او تأخیر کرد و در آن دگر تعجیل

مطرف، متوازی

متوازی، متوازی

متوازن، مطرف

متوازن، متوازن

فی‌الجمله زبان از مکالمه او درکشیدن قوّت نداشتم و روی از محاوره او گردانیدن مروّت ندانستم که یار موافق بود و ارادت صادق.

عاقلی را پرسیدند نیک‌بخت کیست و بدبخت چیست؟ گفت نیک‌بخت آن که خورد و کشت و بدبخت آن که مرد و هشت.         

پارسایی به محبت شخصی گرفتار، نه طاقت صبر و نه یارای گفتار.

امّا بنده امیدوارست که در صحبت صالحان تربیت پذیرد و خوی خردمندان گیرد که هنوز طفل است.