شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 3273

از روی و رای خویش مه و آفتاب جوی / از قدر و بذل خویش سپهر و سحاب خواه

از لطف خود به جان مؤالف ثواب بخش‌ / وز قهر خود به جای مخالف عقاب خواه

اقبال و بخت و شوکت و فر هم‌عنان طلب/ تأیید و عون و فتح و ظفر هم‌رکاب خواه

بدخواه را ز چشمه رخشان تيغ خويش / سيراب ساز و چشمه عمرش سراب خواه

دادگر آسمان که داد بشر داد / داد که تا خاکیان رهند ز بیداد

داد تو را داد تا که داد دهی تو / گر ندهی داد ، داد از تو کند داد

 بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ / در معرضی که تختِ سلیمان رود به باد

شکر می کن ای پسر هر صبح و شام / نیستی از مردمان مصر و شام

ت _ الف _ ب _ پ

الف _ ب _ ت _ پ

ب _ پ _ الف _ ت

ت _ الف _ پ _ ب

صید بیابان سر از کمند بپیچید / ما همه پیچیده در کمند تو عمدا (استعاره - جناس)

سحرگهان چو ز خواب خمار برخیزی / خیال بنگ و نشاط شراب خوش باشد (تشبیه ـ واج آرایی)

نه مهر است این که انده‌بار میغ است / نه هجر است این که زهرآلوده تیغ است (ترصیع ـ تکرار)

دل مردان کنی بر نیکوان سرد / رخ شیران کنی بر آهوان زرد (مجاز ـ موازنه)