شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19960

یکی

دو تا

سه تا

چهار تا

دل دیوانه‌ای دارم که بند و پند نپذیرد 

ازیرا هیچ ماهی را دمی از آب نگریزد

زهی هستی که تو داری، زهی مستی که من دارم     

تو را هستی همی‌زیبد مرا مستی همی‌زیبد

توان چو آهوی مشکین به بوی مشک شناخت    ز حرف‌های جگرسوز، جان سوخته را

خود گرفتم که نگویم که مرا واقعه‌ای است        دشمن و دوست بدانند قیاس از سخنم

بیان شوق چه حاجت که سوز آتش دل            توان شناخت ز سوزی که در سخن باشد

ز دودمان اصیلم همین گواهم بس               که شرم این سخنم خون ز چهره بیرون داد

 کار با عشق فتاد، از سرم ای عقل برو / چه دهی وسوسه دیدم هنری نیست تو را

عذری بنه اوّل که تو درویشی و او را / در مملکت حسن سرِ تاجوری بود

 مگر که سر بدهم ور نه من ز سر ننهم / امید وصل در این ره چو پای بنهادم

مشک با حلقه مویت سر سودا دارد / کج خیالی است مگر مشک ختا را سوداست

سر نیزه و نام من مرگ توست / سرت را بباید ز تن دست شست

همه مرگ راییم شاه و سپاه / اگر دیر مانیم اگر چند گاه

فدای تو بادا تن و جان ما / چنان باد تا مرگ پیمان ما

مرا مرگ خوشتر به نام بلند / از این زیستن با هراس و گزند