شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 9: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 9774

پرده

غنچه

برگ

رنگ

از کمر بیرون نیاید تیشه فرهاد ما / کوه را برداشت از جا ناله و فریاد ما

در گوهر جان بنگر اندر صدف این تن / کز دست گران جانی انگشت همی ساید

 به خواب دوش می‌دیدم که با من می‌کنی گرمی / شدم بیدار دیدم آتشی در خانه افتاده

 کوتاه می‌شود همه شمعی ز سوختن / شمعی که سر بر عرش رسانیده آه ماست

آن پی مهر تو گیرد که نگیرد پی خویشش / وان سر وصل تو دارد که ندارد غم جانش

عهد ما با تو نه عهدی که تغیر بپذیرد / بوستانی است که هرگز نزند باد خزانش

هر که سودای تو دارد چه غم از هر که جهانش / نگران تو چه اندیشه و بیم از دگرانش

هر که از یار تحمل نکند یار مگویش / وان که در عشق ملامت نکشد مرد مخوانش