شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 9997

زبان کوچه و بازار به شعر راه یافت.

دایره واژگانی شعر گسترش یافت.

بسیاری از لغات ادبی قدیم در صحنه شعر رایج شد.

لغات مربوط به مذاهب و آداب و رسوم هندوان به حوزه شعر و ادب وارد شد.

دنیا به اهل خویش ترحم نمی‌کند / آتش امان نمی‌دهد آتش‌پرست را 

وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را / ساقی بیار آن جام می مطرب بزن آن ساز را

درد هرکس را که بینی در حقیقت چاره دارد / من ز عشقت با همه دردی که دارم ناگزیرم 

جز سر زلف پریشانت نمی‌بینم کسی / کاو به خاطر آورد خاطر پریشان تو را

در‌آن زلف سیه دل‌های خونین می‌شود پیدا / در این سنبلستان آهوی مشکین می‌شود پیدا

تبخال آتشین به لب سوزناک من / چشمی بود که واله و حیران تشنگی است

نشود یک جهان را در و دیوار حجاب / هر کجا هست برهمن به صنم پیوسته است

چندین شرف و فضل و بزرگی است خرد را / ای از خرد آنجا که خرد را نبود بار

هرکس به اندازه خدمتکاران خود یک دو کس را به هر رنگی که باشد چنین رعایت کرده راه سخنی داد. (کاربرد وجه وصفی)

همان بهتر که یک روز شیلان عام از بدن او ساخته شود. (کاربرد واژگان ترکی)

تو می‌بایست پادشاه شهر خود را به گنج‌های حکمت توانگردل سازی. (کاهش استفاده از کلمات عربی)

گنجشکان با دل شاد و خاطر از بند غم آزاد زندگانی نمودن گرفتند. (کاربرد تصنّعی صنایع ادبی)