شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10061

چهار

یک

دو

سه

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد/ نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

مرد حلوایی نظر کردش به زر/ گفت ای جان پدر! حلوا مخور

سیل ملامت رسید، کوه غم از جا ببرد/ صبح قیامت دمید ، وین شب هجران نرفت

بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید/ روی میمون تو دیدن در دولت بگشاید

بعد از این از خلق و تزویرش برآرم سر به کوه / با دل ما کی کند دیو آن‌چه انسان می‌کند

تا نگردیده است صائب استخوانت توتیا / گوشه‌ای زین خلق ناهموار می‌باید گرفت

دور شو زین مردم نااهل دور از مردمی / دیو گردد هر که آمیزش به اهریمن کند

بکش نفس‌ستوری را به دشنه حکمت و طاعت / بکش زین دیو دستت را که بسیار است دستانش